روزه‌هایی که نباید گرفت
ساعت ۱٢:٢٢ ‎ب.ظ روز شنبه ۳۱ تیر ۱۳٩۱ : توسط : سیاوش

اولین خاطره‌ای روزه‌داریم، مربوط میشه به قبل از دبستان. حدود سی سال پیش، وقتی تو یه خونه قدیمی، تو کوچه حموم در محل مهر‌آباد جنوبی بودیم.  کوچه ما روبروی یه حموم عمومی بود که الان دیگه تعطیل شده و به همین خاطر اسم کوچه‌ رو حموم گذاشته بودند. من پسری 5، 6 سالیه شیطون و بازیگوش بودم که از صبح تا شب تو کوچه مشغول بازی بود. فکر کنم ماه رمضون اونسال آخرهای بهار شروع ‌شد، یادمه هوا نسبتا گرم بود.

یکی از روزها منم تصمیم گرفتم مثل آدم بزرگها روزه بگیرم. اونروز عزیز و آقاجون هم مهمون ما بودند. صبح سحری به زور بیدار شدم و سحری خوردم و بعدش تا دیر وقت خوابیدم و وقتی بیدار شدم بچه‌ها اومدن دنبالم که برم باهاشون بازی کنم. اونروز وسطهای بازی تا شب هفت یا هشت دفعه‌ای اومدم خونه تا عطشمو با شیر آب تو حیاط از بین ببرم. سرم می‌گرفتم زیر شیر و قولب قولب، آب شیر که خنک بودم می‌خوردم. بعد یه آبی هم به صورتم می‌زدم و می‌رفتم دنبال بازی.

نزدیک عصر بود که دوباره اومدم خونه آب بخورم، سرم بردم زیر شیر و چند قولب خوردم و از همونجا دیدم مامان داره سفر افطار رو می‌چینه، اونجا بود که یه دفعه یادم اومد، ای وای منم روزه‌ام. اولش یه حس حسرت تو وجودم پیدا شد اما بعد که با مامان صحبت کردم کمی از ناراحتی‌ام کم شد. اونا گفتند چون تو یادت نبود اشکال نداره، خدا روزه‌اتو قبول می‌کنه.

اونروزا گذشت تا ماه رمضون پارسال، که آخرین ماه رمضون با مامان بودنمون بود. هر چی بهش گفتیم که با این حالت نباید روزه بگیری گوش نداد. مامان دیابت داشت و نخوردن قرص قند باعث می‌شد که قندش بالا بره و در نتیجه در طول روز ادرار زیادی داشته باشه و کم آبی هم باعث می‌شد که به کلیه‌هاش فشار بیاد. مامان به این سختی اما تا روزهای آخر تصمیم گرفت که روزه‌اش رو بگیره. البته با فشار ما یه چند روزی رو هم نگرفت. اما همه اینها باعث نشد که بدن ضعیفش توان تحمل این هنه فشار رو پیدا کنه. مدت طولانی نخوردن آب اینقدر به کلیه‌هاش فشار آورد که یه روز بعد از عید فطر اونها رو از کار انداخت و قبل از اینکه ما متوجه‌اش بشیم اون رو به مرز ایست قلبی رسوند و یک هفته‌ای که تو بیمارستان سر کرد تنها فرصتی شد تا بتونه همه دوستان و آشنایانش رو ببینه و بعدش همه ما رو تنها گذاشت.

این پست رو شروع کردم به این هدف که شاید بتونم به نوعی اطلاع رسانی کنم. روزه گرفتن تو روزهای طولانی تابستون، علی‌رغم تمام پروپاگاندایی که حکومت اسلامی برای مفید بودن او راه می‌ندازه، اگه شرایط لازم رو نداشته باشی می‌تونه خیلی برای سلامتی انسان مضر باشه. مخصوصا نخوردن آب برای یه مدت طولانی وقتی در معرض هوای گرم قرار داری یا از بیماری رنج می‌بری. به نظر من هر انسان مسئول، هر چقدر میتونه باید در اینمورد اطلاع رسانی کنه که روزه گرفتن اگه بعنوان یه فرضیه واجب تبلیغ میشه به شرطیه که با در نظر گرفتن همه جوانب برای حفظ سلامتی باشه.