سلام، خداحافظ،
ساعت ٤:٢٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۱ دی ۱۳٩٠ : توسط : سیاوش

سلام،

خداحافظ،

چیزه تازه اگه یافتید به این دو اضافه کنید،

تا بل باز شود،

این در گم شده بر دیوار.

زنده‌یاد حسین پناهی از انسانهایی است که درد ندانستن مفهوم وجود را طاقت نیاورد و  زود از بین ما رفت. ایمیل زیر که به دستم رسید خواستم که از او یادی دوباره کرده باشم، مخصوصا به خاطر اولین مضمونش که به نوعی جمله مورد علاقه مادرم است.

به بهشت نمی روم

اگر

مادرم آنجا نباشد ....

.......................................

چشمان ِ تو گل ِ آفتابگردانند

به هر کجا که نگاه کنی ،

خدا آنجاست ...

.......................................

معلوم دلی و

مجهول ِ چشم ...

ای همه ی من !

.......................................

دلمون هندونه

فکرمون هندونه

رنجمون هندونه

با یه دست سرنوشت...

یکی شو برداریم بسه...

.......................................

انسانم !

ساکت ، چون درخت سیب !

گسترده ، چون مزرعه ی یونجه !

و بارور ، چون خوشه ی بلوط !

به جز خداوند ،

چه کسی شایسته ی پرستش من خواهد بود ؟!