غفلت
ساعت ٢:٥٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ تیر ۱۳٩٤ : توسط : سیاوش

ماه رمضان امسال نیز رو به پایان است و باز من اتفاق‌هایی که در آخرین ماه رمضان مامان، زنجیروار افتاد تا او را به ابدیت پیوند دهد، به یاد می‌آورم. دیابت، مریضی و عفونت، روزه گرفتن، کم آبی بدن و شوکی که کلیه‌ ها را از کار انداخت و هفته آخر که در بیم و امید سپری شد و پایانش پایان زندگی مامان شد.

بعد از آن مقصران زیادی را یافتم و به کنکاش عوامل زیادی پرداختم که چنین سرنوشتی را برای او رغم زد، اما شاید اولین عامل ناآگاهی و غفلتی بودن که خود مامان نسبت به بدنش و سلامتش داشت. اخیرا مطلبی خواندم که جمله زیر را در خود داشت:

To the old, I would show them how death comes

Not with the ageing process but with forgetting

با این ترجمه که:

به فرد سالخورده، من نشان خواهم داد که مرگ چگونه می‌‌آید

نه با فرآیند پیر شدن بلکه با غفلت کردن.

بارها شنیده‌ایم که هر کدام از ما بهتر از هر دکتری، از وضعیت سلامتی بدن خود با خبریم، اما آنچه موجب می‌گردد علی‌رغم درک درد و وجود مشکلی در بدن خود، آنرا نادیده گرفته تا آنجایی که دیگر دارو و درمان کمکی به ما نخواهد کرد، چیزی جزء غفلت از آنچه بدنمان واقعا به آن نیازمند دارد، نیست.